Είμαστε περιτριγυρισμένοι από λέξεις και ακόμη κι αν δεν το σκεφτούμε, έχουν πολλά περισσότερα να μας πουν. Γιατί δεν πρόκειται να μιλήσουμε για το νόημά του απλά, αλλά να γνωρίζουμε ποια ήταν η σημασία του. τροχιά, εξέλιξη και προσαρμογή της σε κάθε ιστορική στιγμή που είναι. Ως εκ τούτου, η μελέτη της σημασίας των ονομάτων μας δίνει πολλά περισσότερα. Η ετυμολογία προέρχεται από τη λατινική «etymologia» και ταυτόχρονα από την ελληνική σύνθεση των «ymtymos» (στοιχείο, αληθινό) και «logia» (λέξη).
Γι' αυτό η ετυμολογία είναι η ειδικότητα ή η επιστήμη που μας δείχνει μια πλήρη μελέτη του παρελθόντος μιας λέξης ή λέξεων. Δεδομένου ότι όλοι πρέπει να γνωρίζουμε την προέλευσή μας και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε καθημερινά, είναι σημαντικό να τις κατανοήσουμε και αυτές. Η ετυμολογία είναι σαν ένα γενεαλογικό δέντρο, αλλά σε σχέση με τις λέξεις. Θέλετε να το ανακαλύψετε;
Τι είναι η ετυμολογία;
Έχουμε ήδη περιγράψει τι περιλαμβάνει η ετυμολογία. Μπορεί να ειπωθεί ότι η ετυμολογία είναι η μελέτη ή η ειδικότητα, αλλά και η επιστήμη που ασχολείται με την προέλευση των λέξεων . Φαίνεται πολύ απλό, αλλά δεν είναι. Ωστόσο, μπορούμε να πούμε ότι είναι αρκετά καταπληκτική, αποκαλύπτοντας πολλά μυστικά. Για να αναλύσει αυτήν την προέλευση και να εντοπίσει την εξέλιξη κάθε λέξης με την πάροδο του χρόνου, η ετυμολογία χρησιμοποιεί επίσης διάφορα εργαλεία. Στοχεύει να αναλύσει από πού προέρχεται μια λέξη, πώς ενσωματώνεται σε μια γλώσσα και πώς η σημασία της τείνει να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.
Ετυμολογία και ιστορική γλωσσολογία
Και οι δύο είναι στενά συνδεδεμένες, καθώς η ιστορική γλωσσολογία, γνωστή και ως συγκριτική γλωσσολογία , είναι ένας άλλος κλάδος που μελετά τις αλλαγές που συμβαίνουν σε μια γλώσσα με την πάροδο του χρόνου. Βασίζεται σε διαφορετικές μεθόδους για να βρει ομοιότητες μεταξύ των γλωσσών. Αυτές οι μέθοδοι εστιάζουν σε δάνειες λέξεις (λέξεις που προσαρμόζονται σε μια άλλη γλώσσα), μερικές φορές απλώς τυχαία, και φυσικά, σε συγγενείς λέξεις. Σε αυτήν την περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με λέξεις που έχουν την ίδια προέλευση αλλά έχουν εξελιχθεί διαφορετικά.
Επομένως, η ιστορική γλωσσολογία πρέπει να ξεκινήσει αναπτύσσοντας μια συγκριτική προσέγγιση. Αυτό θα απαιτήσει στη συνέχεια μια ανακατασκευή μεμονωμένων γλωσσών (αυτών που δεν έχουν αξιοσημείωτες σχέσεις με άλλες γλώσσες) για την καταγραφή όλων των τύπων παραλλαγών. Ένα άλλο βήμα στην κατανόηση της γλωσσικής εξέλιξης είναι η μελέτη σχετικών λέξεων που είναι κοινές σε διαφορετικές γλώσσες. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα κατανοήσουμε καλύτερα την προέλευση του λεξιλογίου που χρησιμοποιούμε.
Γιατί να μελετήσω την ετυμολογία
Είναι μια αρκετά απλή ερώτηση στην απάντηση. Τώρα που ξέρουμε τι είναι η ετυμολογία, θα πούμε απλώς ότι μας βοηθά να αυξήσουμε τις γνώσεις μας. Πώς; Ανακαλύπτοντας τη/τις σημασία/εις μιας λέξης, διευρύνουμε έτσι το λεξιλόγιό μας. Μαθαίνουμε επίσης για την προέλευση και τη συμβολή άλλων γλωσσών σε μια συγκεκριμένη γλώσσα. Και ας μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά μας επιτρέπουν επίσης να γράφουμε καλύτερα . Η ορθογραφία μας θα αντικατοπτρίζει αυτή τη μελέτη. Γι' αυτό η εμβάθυνση στην ετυμολογία μας δίνει περισσότερα από όσα νομίζαμε αρχικά. Αλλά υπάρχουν και περισσότερα: ανοίγει επίσης μια πιο ιστορική προοπτική. Μας δείχνει πώς μια λέξη έχει περάσει μέσα από διαφορετικούς πολιτισμούς, μέσα από αιώνες με όλα τα γεγονότα τους, μέχρι να φτάσει στο σήμερα. Ενδιαφέρον, έτσι δεν είναι;
Οι πρώτες αναφορές της ετυμολογίας στην ιστορία
Για να συζητήσουμε τις πρώτες αναφορές, πρέπει να ανατρέξουμε στους Έλληνες ποιητές. Από τη μία πλευρά, έχουμε τον Πίνδαρο , έναν από τους μεγάλους λυρικούς ποιητές της Αρχαίας Ελλάδας. Τα έργα του έχουν διασωθεί σε πάπυρο, αλλά παρόλα αυτά, ό,τι έχει διασωθεί αντανακλά ένα μείγμα διαφόρων διαλέκτων. Επομένως, η ετυμολογία ήταν πολύ παρούσα στα γραπτά του, όπως και στην περίπτωση του Πλούταρχου.
Ένα άλλο σπουδαίο όνομα, ο οποίος, μετά τα πολυάριθμα ταξίδια του, σημείωσε τους διαφορετικούς ήχους που είχαν οι λέξεις σε κάθε λιμάνι. Αν και οι «Παράλληλοι Βίοι» ήταν ένα από τα σπουδαία έργα του, δεν πρέπει να ξεχνάμε τα «Ηθικά». Στο τελευταίο, βρίσκουμε διάφορα έργα του Πλούταρχου που συνέταξε ο μοναχός Μάξιμος Πλανούδης. Σε κάθε περίπτωση, κάνει και αναφορές στην ετυμολογία σε αυτά.
Η Διαχρονία
Σε αυτήν την περίπτωση, σχετίζεται επίσης και συνδέεται στενά με την ετυμολογία. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, μπορούμε να πούμε ότι η διαχρονία εστιάζει σε ένα γεγονός και στη μελέτη του με την πάροδο των ετών. Για παράδειγμα, στην περίπτωση μιας λέξης και ολόκληρης της εξέλιξής της μέχρι σήμερα , παρατηρώντας και επαληθεύοντας όλες τις αλλαγές ήχου, συμφώνων και φωνηέντων που μπορεί να έχει υποστεί.
Αν εξετάσουμε τη διαχρονία της ισπανικής γλώσσας, αυτή περιλαμβάνει τη μελέτη της από την Παλαιά Καστιλιανή, τις αλλαγές που έχει υποστεί, τις ομοιότητες και τις διαφορές της με άλλες λατινογενείς γλώσσες, και ούτω καθεξής. Μετά τη δημοσίευση του έργου του γλωσσολόγου Saussure , διέκρινε μεταξύ διαχρονίας και συγχρονίας. Η συγχρονία αναφέρεται στη μελέτη μιας γλώσσας μόνο σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όχι σε όλη την ιστορία της όπως κάνει η διαχρονία.