Αν και η προέλευση των λέξεων μπορεί να είναι κάπως ευρύτερος όρος, έχουμε το οντοματικά για να μπορέσω να το κάνω μικρότερο. Σε αυτή την περίπτωση, αναφέρεται σε σωστά ονόματα. Ονόματα που είναι και θα είναι οι πρωταγωνιστές μας, τόσο στη ζωή μας όσο και στο έργο που προβάλλουμε από αυτόν τον ιστότοπο.
Αλλά παρόλο που γνωρίζουμε την πραγματική σημασία της λέξης «ονομαστική », δεν θα μπορούσε να σταματήσει εκεί. Αυτό το «περισσότερο» είναι η προέλευση και η προέλευση όλων των κύριων ονομάτων που χρησιμοποιούμε—όχι μόνο για ανθρώπους, αλλά και για τόπους. Επειδή όλα έχουν μια αρχή! Θέλετε να το μάθετε;
Τι είναι το Onomastics;
Όταν αναφερόμαστε σε αυτή τη λέξη, όλοι σίγουρα γνωρίζουν τη σημασία της. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένας κλάδος ή μέρος της λεξικογραφίας — δηλαδή, ολόκληρη η συλλογή ή η ομάδα λέξεων που έχει μια γλώσσα. Αλλά στην περίπτωση της ονομαστικής, αυτές οι λέξεις αναφέρονται σε κύρια ονόματα, όπως επώνυμα, καθώς και σε εκείνα που προσδιορίζουν τόπους, φυτά ή γεγονότα κ.λπ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η λέξη ονομαστική προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και μπορεί να μεταφραστεί ως «η τέχνη της απόδοσης ονομάτων ή της ονομασίας».
Ταξινόμηση ή κλάδοι ονομαστικής
Ανθρωπωνυμία
Ένας από τους πιο σημαντικούς κλάδους είναι η ανθρωπωνυμία, που ονομάζεται επίσης ανθρωπολογική ονοματολογία . Μελετά τα κύρια ονόματα και τα προσωπικά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των επωνύμων. Φυσικά, σε ορισμένους αρχαίους πολιτισμούς, μόνο ένα κύριο ή δοτικό όνομα χρησιμοποιούνταν για την αναγνώριση.
Λέγεται ότι τα περισσότερα προσωπικά ονόματα προέρχονται από άλλα κοινά ουσιαστικά. Επομένως, μερικές φορές είναι πιο δύσκολο να γνωρίζουμε τη σημασία τους. Για να το μάθουμε, πρέπει να εξετάσουμε την ετυμολογία , καθώς αυτή θα μας πει την ιστορία του ονόματος. Έχουμε προσωπικά ονόματα ελληνικής, ρωμαϊκής, εβραϊκής, γερμανικής και αραβικής προέλευσης.
Είναι ενδιαφέρον ότι, πριν από πολλά χρόνια, το όνομα ενός παιδιού ήταν συχνά οι πρώτες λέξεις που έλεγε ο πατέρας μόλις το έβλεπε . Οι Ρωμαίοι, από την άλλη πλευρά, αν δεν είχαν επιλέξει όνομα, χρησιμοποιούσαν αριθμούς.
Τοπωνυμία
Ένας άλλος κλάδος της ονοματολογίας είναι η μελέτη των τοπωνυμίων. Ενώ η τοπωνυμία δεν περιορίζεται στα τοπωνύμια, συναντάται συχνά και στην ανατομία και τη βιολογία. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα ο όρος συμπεριλήφθηκε επίσημα στο λεξικό της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα τοπωνύμια μπορούν επίσης να προέρχονται από προσωπικά ονόματα. Ωστόσο, είναι επίσης ονόματα που ξεχωρίζουν ως προς τις ιδιότητες ή το υλικό στο οποίο αναφέρονται. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ένα τοπωνύμιο μπορεί να προκαλεί ιδιότητες του περιβάλλοντος χώρου σαν να επρόκειτο για μια μυστικιστική σύνδεση, αλλά αυτή είναι η προέλευση του ονόματος. Μέσα στην τοπωνυμία, βρίσκουμε υδρώνυμα (ποτάμια), θαλασσώνυμα (θάλασσες και ωκεανοί), ορώνυμα (ονόματα βουνών) και θεώνυμα (ονόματα θεών).
Bionymy
Σε αυτή την περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί ότι επικεντρώνεται στη μελέτη των ονομάτων των ζωντανών οργανισμών, ιδιαίτερα των ζώων και των φυτών. Η ζωονυμία αναφέρεται στα ονόματα των ζώων, ενώ η φυτωνυμία ασχολείται με τα ονόματα των φυτών.
Οδονυμία
Φυσικά, αν μιλάμε για την ταξινόμηση των ονομάτων, δεν θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε ούτε αυτό που ασχολείται με τους δρόμους, τις πλατείες ή τους αυτοκινητόδρομους. Δεδομένου ότι όλα αυτά, μάλλον τα ονόματά τους, θα αποτελούν μέρος του λεγόμενου οδωνυμίου. Αυτός ο όρος προέρχεται επίσης από τα αρχαία ελληνικά και μπορεί να μεταφραστεί ως «όνομα διαδρομής».
Η ιστορία της ονομαστικής στη χώρα μας
Πρέπει να ειπωθεί ότι στην Ισπανία ομιλούνταν αρκετές γλώσσες, όπως η Κελτιβεριανή και η Ταρτησσιανή, μεταξύ άλλων. Αυτό δείχνει ότι οι πολιτισμοί και η ποικιλομορφία ήταν παρόντες στη χώρα μας, αφήνοντάς μας μια μεγάλη ποικιλία ήχων, γραμμάτων και ριζών λέξεων. Για παράδειγμα, η καστιλιάνικη και η ιβηρική μοιράζονται τα πέντε φωνήεντα που τις διέκριναν από τις άλλες ρομανικές γλώσσες, καθώς και άλλα επιθήματα που δεν προέρχονται από τα λατινικά, όπως -arro και -ueco.
Όταν έφτασαν οι Ρωμαίοι, έφεραν μαζί τους τα λατινικά και, ως εκ τούτου, ήθελαν να γίνουν η κυρίαρχη γλώσσα, σβήνοντας ουσιαστικά τις περισσότερες από τις άλλες ομιλούμενες γλώσσες. Με την πάροδο του χρόνου και από γενιά σε γενιά, τα λατινικά έγιναν η μοναδική γλώσσα. Ωστόσο, λέγεται ότι και τα βασκικά επέζησαν. Αυτό εξηγεί γιατί πολλά τοπωνύμια και ονόματα προέρχονται από τα κοινά λατινικά , τα οποία περιλάμβαναν όλες τις διαλέκτους. Μια αναδρομή στην ιστορία αποκαλύπτει την προέλευση πολλών ονομάτων.